Jos Borré
Het lag in de lijn van de verwachtingen dat Gerard Walschap als de pientere knaap van ouders die het zelf niet breed hadden (vader hield een café annex winkel in de schaduw van de kerktoren van Londerzeel Sint-Jozef) geestelijke zou worden, een voor de familie eervol vertegenwoordiger en voortzetter van de christelijke traditie waarin het gezin volledig opging. Gerard Walschap werd inderdaad een kind van zijn tijd, maar dan wel helemaal anders dan voorzien.

Als later de jonge auteur trots een van zijn eerste boeken (de verhalenbundel Volk) naar zijn vader opstuurt, samen met een brochure van Oberammergau, waar hij met een gezelschap naartoe geweest is, krijgt hij als repliek op een kaartje: ‘Beminde zoon, uw twee boeken heb ik goed ontvangen. Dat van Oberammergau is heel schoon. Vader'. En als hij nog later vanuit Antwerpen schandaal schopt met zijn boeken, houden broer en zussen ze uit de handen van hun vader. Ook zijn moeder heeft hij moeten beloven ‘nooit een slecht boek te schrijven'. Heel zijn leven is Walschap in
conflict getreden met gezag dat hij niet gegrondvest achtte, maar het meest voor de hand liggende eerste gezagsconflict, de confrontatie met zijn vader, is hij altijd met een klein hart uit de weg gegaan.

Download hier de volledige versie van de Uitgebreide biografie van Gerard Walschap (PDF)